بررسى محتواى اين دو باب بنا بر آنچه گذشت ، نتيجه اين مىشود كه : پروردگار خالق به مخلوق خود آدم ، دروغ گفت ، زيرا ، به او فرمود : اگر از درخت تشخيص خير و شر بخورى مىميرى ! و مار حوّا را از حقيقت امر ، و دروغ خداى خالق آگاه كرد . آن دو از درخت خوردند و چشمانشان گشوده شد و برهنگى خود را دريافتند . و چون صداى پروردگار خالق را كه در باغ سير مىكرد شنيدند ، پنهان شدند ، و خداوند كه جاى آنان را نمىدانست آدم را صدا زد و فرمود : كجائى ؟ آدم هم پنهان شدن خود به سبب برهنگى را به خدا خبر داد ، و خداوند از چگونگى درك اين معنى از آدم پرسيد و فرمود : آيا از آن درخت خورده‌اى ؟ آدم از حقيقت ماجرا خبر داد و خداى خالق بر آدم و حوا و مار خشم گرفت و آنان را به زمين بازگردانيد ، و به خاطر كارى كه كرده بودند عقوبت داد . و پروردگار خالق چون ديد كه اين مخلوق ، همانند خود او ، شناساى خير و شر شده ، و ترسيد كه به درخت زندگى دست يازد و از آن بخورد و براى هميشه زنده بماند ، او را از باغ عدن بيرون كرد ، و بر سر راه درخت زندگى پاسدارانى از كرّوبين گماشت تا انسان به آن نزديك نگردد . راستى را كه اين پروردگار خالق چقدر ناتوان است ! - منزه است خدا از آنچه به او نسبت مىدهند - خدائى كه مىترسد مخلوق او همانندش گردد و بدين خاطر همه ابزارها را براى بازداشتن او از رسيدن به درجه خود به كار مىگيرد ! و چه دروغزن و نيرنگ باز است كه بر عليه مخلوق خود كار مىكند ، و به او دروغ مىگويد ، دروغى كه بعدا فاش مىگردد ! و چه ستمگر است كه مار را به خاطر آنكه حقيقت را به حوّا گفته ، عقوبت مىكند ! و ما ندانستيم مقصود او از اين سخن چيست كه گفته است : " اين انسان مانند يكى از ما شد " ! آيا مراد اين است كه در آنجا غير از پروردگار خالق يگانه ، خدايان و پروردگاران ديگرى نيز بوده‌اند كه ضمير جمع ( منّا ) آورده است ؟ ! و در پايان مىگوييم : اثر چنين معرفت و شناختى ، بر كسى كه به درستى تورات معتقد است ، چه خواهد بود ؟ او هنگامى كه در تورات مىخواند : خداى خالق هستى دروغ مىگويد و نيرنگ مىزند و به خاطر ترس از اين انسان ، او را از رسيدن به درجه كمال بازمىدارد